Toerisme
Toerisme is het reizen wegens recreatieve doeleinden.Een toerist reist en verblijft op plaatsen die niet zijn gebruikelijke verblijfsplaats zijn. Dit is een doel op zich (in tegenstelling tot bijvoorbeeld een pelgrimstocht of zakenreis) en de toerist keert na redelijk korte tijd weer terug naar huis (in tegenstelling tot bijvoorbeeld nomaden).
Een toerist kan geïnteresseerd zijn in (onder andere) de cultuur of de natuur van de bezochte landen en steden. Rijke mensen hebben altijd al naar verre gebieden gereisd: om fantastische gebouwen te zien, nieuwe talen te leren of nieuwe gerechten te leren eten.
Het toerisme uitgegroeid tot één van de meest winstgevende bedrijfstakken ter wereld. In veel landen of streken is het zelfs een van de belangrijkste bronnen (zo niet dé belangrijkste bron) van inkomsten geworden.
Geschiedenis
De woorden 'toerist' en 'toerisme' werden door de Volkenbond in 1937 voor het eerst gebruikt om mensen mee aan te duiden die voor meer dan vierentwintig uur naar het buitenland gingen. Het verschijnsel toerisme en de daaraan verbonden bedrijfstak zijn echter veel ouder.
Koning George III van Engeland wordt vaak als eerste toerist gezien, hij maakte regelmatig vakantieuitstapjes naar de kustplaats Weymouth wanneer zijn gezondheid te wensen over liet. In de bijbel zou het bezoek van de koningin van Scheba aan koning Salomo als toerisme kunnen worden bschouwd.
"Toerisme", zoals alle vormen van economische activiteit, ontstaat pas wanneer een aantal essentiële voorwaarden vervuld zijn. Er worden drie essentiële voorwaarden onderkend:
- Mensen die voldoende vrij besteedbaar inkomen, geld dat aan andere doelen als noodzakelijk levensonderhoud besteed kan worden;
- tijd om vrij te besteden;
- infrastructuur in de zin van accommodatie en transportmiddelen.
In de 18e eeuw werd het mode voor jonge aristocraten om een Europese toer te maken, met name naar cultureel belangwekkende gebieden als de Rome, Toscane, Florence, Napels en soms Griekenland. Dit ter afronding van hun ontwikkeling.
In de 19e eeuw ontwikkelt zich het verschijnsel van het gezondheidstoerisme. Welgestelden (deels aristocratisch, deels industrieel) ontvluchten de door de opkomende industrieën ongezonde steden en zochten herstel in bergen, bij mineraalbronnen of aan zee.
Het massa toerisme kwam pas op gang nadat er twee dingen waren veranderd.
a) Verbeteringen in het transport maakten het mogelijk om grote groepen mensen snel en betaalbaar over grote afstanden te vervoeren, en
b) grote groepen mensen kregen voldoende vrije tijd om een kortere of langere tijd hun woonplaats te verlaten, dus meer dan 'een dagje Zandvoort'.
Het aanleggen van spoorwegen, en vanaf de jaren '60 van de 20e eeuw de beschikbaarheid van chartervluchten en bussen maakte betaalbaar massatransport over steeds grotere afstanden mogelijk. De invoering in Engeland van de bank holiday act in 1871 was de eerste wet waarin het recht op (onbetaalde) vakanties wettelijk geregeld werd.
Voor veel ontwikkelingslanden is het (massa)toerisme een van de grootste deviezen bronnen.
Recentelijk is de groei van het massa toerisme tot staan gekomen. Oorzaken zijn een stagnerende economie, het terrorisme, met aanslagen op populaire toeristen plaatsen als Bali, en de opkomst van alternatieve vormen van toerisme als ecotoerisme, cultuurtoerisme en sport toerisme.
De wintersportvakantie is als tweede vakantie voor veel mensen een gewoonte geworden.
Zie ook
