Structureel functionalistische Sociologie

Het structureel functionalisme is een vandaag de dag belangrijke theoretische traditie binnen de sociologie met als grondlegger Emile Durkheim (1858-1917). Emile Durkheim voegde aan het orde/geweld probleem een "nieuwe dimensie" toe. Hij besprak het fenomeen van onthechting. Wanneer mensen wel vreedzaam samenleven, maar geen contact hebben. Dit komt tot uiting in zelfmoordcijfers van een samenleving. Dit was ook het voornaamste fenomeen in de onderbouwing van Durkheims theorie. Deze theorie ging ervan uit dat:

Naarmate personen sterker zijn geïntegreerd in om het even welke intermediaire groepering van een samenleving, is de kans groter dat zij de normen van deze groepering naleven.

Zelfdoding is dan een interessant gegeven om te onderzoeken, omdat de meeste groeperingen als norm hebben dat zelfmoord niet acceptabel is. Deze theorie gaat er wel van uit dat de samenleving een bepaalde structuur bezit. Volgens Durkheim was de sociologie een wetenschap die het ontstaan en functioneren van maatschappelijke instellingen beschreef. Vandaar de term: structureel functionalisme.