Reumatoïde artritis

Reumatoïde artritis of RA is een ontstekingsziektesziekte van (vooral) de gewrichten die bij 1 a 2 % van de bevolking voorkomt. De oorzaak is niet goed bekend, wel dat het een auto-immuunproces betreft. Hoewel zeer velen in de bevolking gewrichtsklachten hebben die ze met 'reuma' aanduiden is RA in strikte zin relatief zeldzaam, en gaat gepaard met pijn en zwelling, vaak ook met roodheid van de aangedane gewrichten. Bij ontbreken van voor anderen waarneembare afwijkingen aan het gewricht is de kans op RA erg klein. Naast gewrichten kan RA echter vrijwel alle orgaansystemen aantasten. De meeste mensen met RA kunnen met de huidige stand van behandeling een leven leiden nagenoeg zonder beperkingen. Er is echter een kleine groep patiënten die op den duur ernstig geïnvalideerd raakt.

De diagnose wordt vnl. gesteld op het beloop van de klachten; laboratoriumonderzoek heeft maar een heel beperkte plaats, evenals röntgenonderzoekonderzoek. RA is enigszins erfelijk, in de zin dat er een iets hogere kans is om het te krijgen als een ouder het heeft (ca 3%).

De behandeling richt zich op het doen afnemen van de ontsteking met geneesmiddelen uit de NSAID-groep; daarnaast is tamelijk recent (2003) een aantal andere geneesmiddelen ontwikkeld, de DMARDs (disease-modifying anti-rheumatic drugs) die veelbelovend zijn maar door hun vele en potentieel ernstige bijwerkingen meestal alleen door de reumatoloog worden voorgeschreven en bewaakt.