Pompeii

In 79 n.Chr. werden, bij de dramatische uitbarsting van de Napolitaanse Vesuvius, de plaatsen Herculaneum, Stabia en Pompeii bedolven onder een 6 m. dikke lavastroom.

Hoewel het verhaal over de uitbarsting en de dramatische gevolgen ervan al bekend was via de 2 brieven van Plinius de Jonge aan Tacitus, zou men toch moeten wachten op de bouwprojecten van Karel van Bourbon, Koning van Napels geworden in 1734, na het einde van de oorlog tussen Spanje en Oostenrijk. De archeologische opgravingen begonnen eerst in 1738.

Onder de meest merkwaardige vondsten kent men zowel muurschilderingen als mozaïeken, in uiterst hamonieuze kleurencombinaties, met evengoed symbolische als opvallend realistische figuraties.

Onder de meest waardevolle vondsten vinden we het mozaïek van Dioscoridos van Samo uit de Villa van Cicero. Andere archeologische schatten zijn: de Muze nabij de Stabia-poort, de uitermate realistische Mand met vijgen uit de Villa di Popae in Oplontis, de Zwarte kamer in de Villa dei Vetii, de beroemde Villa dei Misteri en de Casa del Gran Mosaico.