Teachers Paradise School Supplies Teacher Resources Free Encyclopedia
Teachers Paradise FREE Teaching Resources
Home Arts Crafts Audio Visual Equipment Office Supplies Teacher Resources
Hoofdpagina | Edit this page

Parachute

Een parachute of valscherm is een hulpmiddel waarmee iemand van grote hoogte kan springen zonder gewond te raken. Parachutes worden gebruikt bij het springen uit een vliegtuig. Na eerst een tijd vrije val zal de springer zijn parachute openen op ongeveer 3000 ft (1000 meter). Vlak voor de landing remt de parachutespringer af met zijn stuurlijnen. Daarmee wordt een opwaartse kracht (liftkracht) gecreëerd. De parachute gaat dan nog langzamer, er is dan bijna geen vertikale snelheid meer, maar wel een horizontale snelheid. Afhankelijk van hoe hard de wind waait stapt de parachutist dan gewoon op de grond, of moet hij nog een stukje flink hardlopen. Er wordt als alles goed gaat dan ook altijd tegen de wind in geland.

Voor het geval dat de parachute niet open gaat, of zich niet volledig opent, heeft een parachutespringer altijd een reserve parachute bij zich. Hij moet dan eerst de hoofdparachute afwerpen ("choppen"), en vervolgens zijn reserve parachute trekken.

In bijna elk parachutesysteem zit tegenwoordig een automatische opener, die op luchtdruk werkt. Die automatische opener grijpt in als de parachutist te lang door blijft vallen. De reserve parachute wordt dan geopend op een hoogte van meestal 750 ft.

Base jumpen

Springen met een parachute gebeurt meestal vanuit een vliegtuig. Maar ook zonder een vliegtuig kan men springen, dit heet BASE-jumpen. B.A.S.E. staat voor Building, Antenna, Span en Earth. In deze afkorting staan de meeste letters voor de objecten waar het meest vanaf wordt gesprongen. BASE jumpen is een bijzonder gevaarlijke bezigheid. Ten eerste heeft de springer geen reserve parachute als de hoofdparachute mocht weigeren. Ten tweede wordt de parachute natuurlijk erg oplettend gevouwen, maar toch kan het gebeuren dat er een "off-heading opening" optreedt, dat wil zeggen dat de parachute zich opent in de richting van het gebouw waarvan afgesprongen wordt. De parachutespringer moet dan gigantisch snel reageren om niet tegen het gebouw aan te vliegen.

Werking van de parachute

Een parachute vertraagt de snelheid van de parachutespringer doordat de luchtweerstand als de parachute opengaat veel groter wordt. Er wordt begonnen door een klein parachuutje uit te werpen, de "pilot chute". Aan de pilot chute zit een lijn (een bridle) die de "bag" met daarin de hoofdparachute uit het "rig" (de rugzak) trekt. De hoofdparachute wordt uit de bag getrokken. De cellen van de parachute lopen vol met lucht, waardoor een profiel zoals dat van een vliegtuigvleugel wordt gecreerd. Vanaf dat moment kan de parachutist sturen door aan zijn stuurlijnen te trekken.

Als de parachute opengaat oefenen de draden van de parachute gedurende korte tijd een grote opwaarste kracht uit op de vallende parachutespringer, waardoor de snelheid sterk afneemt. Deze kracht is meerdere malen de sterkte van de zwaartekracht. Dit wordt de openingsschok genoemd. De draden moeten daarom zeer sterk zijn. Voor de springer is het voelen van de openingsschok een bevestiging dat de parachute open is gegaan.

Storingen van de parachute

De meest voorkomende storing ontstaat door slordig te vouwen. Bij de het openen van de parachute loopt er lijn over de bovenkant van de parachute, waardoor de parachute niet volledig opent. Bij de "total malfunction" of een "baglock" komt de parachute helemaal niet tevoorschijn. Er kan ook een zogenaamde "niet te stoppen draai" ontstaan als de parachute wel redelijk goed geopend is. Door diverse oorzaken kan de parachute dan gaan ronddraaien, zodat de parachutist in een spiraal naar beneden valt, en niet echt kan sturen.

Voor de meeste storingen geldt dat de hoofdparachute moet worden afgeworpen en geland moet worden met de reserve parachute. De kans dat de reserve parachute ook niet open gaat is nihil. Ten eerste wordt de "bag" helemaal afgeworpen, en ten tweede wordt de reserve gevouwen door een specialist op dit gebied, de "rigger". De hoofdparachute wordt meestal gevouwen door de parachutist zelf.

Geschiedenis

Leonardo Da Vinci heeft al in 1483 een ontwerp voor een parachute gemaakt, in de vorm van een piramide, die open was aan de onderzijde. Op 22 oktober 1797 heeft de Fransman Andre Jacques Garnerin de eerste parachutesprong gemaakt vanuit een luchtballon. De parachute bestond uit een mand onder een open parachute die gemaakt was van zijde en versterkt met palen om hem open te houden. Een ballon heeft hem tot een hoogte van duizend meter gebracht, waar Garnerin de touwen doorsnijdt waarmee hij onder aan de ballon is bevestigd. De Fransman landt veilig op de grond waar een grote menigte hem een ovatie brengt.

Daarna werd een parachute uitgevonden zonder verstijvingen om hem open te houden. De eerste sprong hiermee werd gemaakt in 1897 door de Amerikaan Tom Baldwin. Een andere Amerikaan, Leslie Irvin, maakte de eerste vrije val parachutesprong in 1919. Dit was het begin van parachutespringen als sport.

Types parachutes

De oudste parachutes hadden de vorm van een van een halve bol. Het voordeel van deze parachutes is dat er nagenoeg geen storingen optreden. Het nadeel van deze parachutes is dat je bij bijna alle landingen een rol moet uitvoeren om niks te breken. Dit heet de para-landing fall.

Deze halfronde parachutes zijn tegenwoordig vervangen door de modernere matrasvormige parachutes, die beter te besturen zijn en meer lift hebben bij de landing. Ook hebben deze parachutes een grotere voorwaartse snelheid zodat een grotere afstand kan worden afgelegd als dat nodig is om de landingsplaats ("dropzone") te bereiken.

Binnen de matrasvormige parachutes bestaan allerlei vormen, zoals rechthoekig en ovaal. Er is de laatste jaren een trend om een hoge "wingload" toe te passen, waardoor gebruik van een kleine parachute mogelijk wordt (vanaf 80 sq.ft). Dit heeft echter het nadeel dat men bij het uitvoeren van een lage bocht tegelijk met de parachute, dus met hoge snelheid, de grond raakt. Het voordeel van deze kleine parachutes is dat ze sneller te besturen zijn, en een hogere voorwaarste snelheid hebben. Dit ziet er bij de landing spectaculair uit.

Wetenschappelijke benadering:
Het is mogelijk om door middel van wiskundige berekeningen uit te rekenen wat de afdaling's snelheid is van een parachute. Hieronder staat de formule voor een halvebol-vormige parachute. De bol vorm zorgt voor een zeer regelmatige snelheid en is dus behoorlijk in formule te brengen.

v2 = (2*w) / (rho * c * s)

Deze formule werkt doordat de weerstand die de parachute vormt gelijk is aan de trek kracht van de aarde op zowel de parachute als het voorwerp wat er onder hangt.

Waarom willen mensen parachutespringen?
Het leukste aan parachutespringen vinden de meeste springers de vrije val. Er zijn een aantal dingen die men tijdens de vrije val kan doen:

Verder kan men doen:




Pay for Educational Supplies & Teaching Supplies with Visa, Master Card, American Express, Discover or Paypal.
All trademarks & brands are the property of their respective owners.
Legal Notice 2000-2008 TeachersParadise.com, Inc. All Rights Reserved