De ālde Friezen
De tekst van Frysk Folksliet of de eigenlijke naam De ālde Friezen is geschreven door Jacobus van Loon. Zijn tekst is een bewerking van een langer lied uit de pen van de bekende Grouster dokter-schrijver dr. Eeltsje Halbertsma. Halbertsma schreef het lied op een melodie van H. Chr. Schnoor die in zijn Heidelbergse studententijd veel werd gezongen, met verschillende Duitse tekstingen. In 1875 werd op aandringen van Piter Jelles Troelstra het lied door het Selskip foar Frysk taal en Skriftekennisse als Fries volkslied bestempeld. Sindsdien fungeert het als zodanig.
Frysk bloed tsjoch op! wol no ris brūze en siede, en būnzje troch śs ieren om!
Flean op! Wy sjonge it bźste lān fan d'ierde, it Fryske lān fol eare en rom.
Klink dan en daverje fier yn it rūn Dyn ālde eare, o Fryske grūn! (2x)
Hoe ek fan oermacht, need en see betrutsen, oerālde, leave Fryske grūn,
Nea waard dy fźste, taaie bān ferbrutsen, dy't Friezen oan har lān ferbūn.
Klink dan en daverje fier yn it rūn Dyn ālde eare, o Fryske grūn! (2x)
Fan būgjen frjemd, bleau by 't āld folk yn eare, syn namme en taal, syn frije sin;
Syn wurd wie wet; rjocht, sljocht en trou syn leare, en twang, fan wa ek, stie it tsjin.
Klink dan en daverje fier yn it rūn Dyn ālde eare, o Fryske grūn! (2x)
Trochloftich folk fan dizze ālde namme, wźs jimmer op dy ālders grut!
Bliuw ivich fan dy grize, hege stamme. In grien, in krźftich bloeiend leat!
Klink dan en daverje fier yn it rūn Dyn ālde eare, o Fryske grūn! (2x)
vertaling :
Fries bloed, kom in beweging! Bruis, kook, en bons door onze aderen!
Kom op! Wij bezingen het beste land van de aarde, het Friese land vol eer en roem.
Klink dan en bezing daverend trots in het rond, jouw oude eer, oh Friese grond!
Hoe ook bedreigd door overmacht, noden en zee, oeroude lieve Friese grond
Nooit werd die vaste, taaie band verbroken, die Friezen aan hun land verbond
Buigen was hen vreemd, zo hield het oude volk in ere zijn naam en taal, zijn vrijheidszin
Zijn woord was wet, eenvoudig en trouw zijn leer. En dwang, van wie ook, stond het tegen
Doorluchtig volk van deze oude naam, wees altijd trots op die ouderdom!
Blijf eeuwig van die grijze, hoge stam, een groene, een krachtige bloeiende tak!
